دقیقاً یک هفته‌ى پیش خبر مرگ یکی از اسطوره‌ها و بزرگان تاریخ را شاهد بودیم. خبر هرچند کوتاه بود اما زخمی عمیق، تلخ و گزنده بود؛ مرگ بنیان‌گذار یک سیب انقلابی، استیو جابز. یک انقلابی تمام عیار که ظرف نزدیک به چهاردهه‌ای که در این عرصه فعالیت داشت مسبب تغییرات عمده‌ای در زندگی همه‌ی ما شد بدون آن‌كه متوجه باشیم چه دِین بزرگی به گردن داریم و مدیون چه اسطوره‌ای هستیم. از ساده شدن بیش از حد و شیرین شدن کار با کامپیوتر (در حد گاز زدن یک سیب!) گرفته تا تغییر اساسی در شکل و شمایل و کارایی‌ها و تغییر معنای تلفن‌هوشمند (Smart Phone) و بازاختراع تبلت. تغییرات و ابداعات و انقلاب‌هایی که جرأت انجامش را فقط یک نفر در طول تاریخ داشت: استیو جابز. مردی که چند بار درگیر سرطان شد که تحفه‌ی یکی از این پیروزی‌ها بر غول سرطان، ساخت iPad بود؛ اما حيف كه واپسين بار سرطان غالب شد و بزرگ‌مرد IT را آز این دنیای خاکی به آن دنیای افلاکی رهنمون کرد... بگذریم.

تمام این مقدمه‌ها گفته شد تا به این نکته‌ی تکراری که بارها حداقل در همین وبلاگ گفته شده برسیم؛ این که کافی‌ست نگاهی به آرشیو مطبوعات و نشریات حقیقی و مجازی در طی تقریباً دو ماه اخیر (از استعفای استیو تا مرگ جابز و تا همین امروز) بیندازیم تا به این نکته‌ی ظریف برسیم که حتی رقیبان Apple و حتی نشریات کشورهای غیرآمریکایی (از جمله ایران) از استیو جابز در زمان حیاتش تجلیل واقعاً درخوری کردند تا جایی که لحظه‌ای که خبر تلخ مرگ این بزرگ‌مرد منتشر شد، تمام رسانه‌های مطرح بين‌المللى، خبر فورى (Breaking News) كار كردند و كار به جایی رسید که حتی مدیران و مؤسسان رقیبان اصلی وی (Google و Microsoft و Samsung) از درگذشت استیو جابز متأسف و متأثر شدند و پیام تسلیت برایش ارسال کردند. اما... ما برای بزرگان و اسطوره‌هایمان که دست‌کمی از استیو جابز ندارند چه کردیم و می‌کنیم...؟!

حُسن ختام بحث را هم به جمله‌ای بسیار زیبا از یکی از هم‌وطنان‌مان که متأسفانه نامش را نمی‌دانیم مزین می‌كنيم:
«سه سيب در زندگی انسان‌ نقش به‌سزایی داشتند؛ سیبی که آدم و حوا خوردند، سیبی که بر سر نیوتون افتاد و سیبی که استیو جابز بزرگ گاز زد!»
روحش شاد، يادش گرامى و راهش پر رهرو باد.