» یکشنبه بیست و نهم خرداد 1390 ساعت 10:0

خواستم به شیوه‌ی «فاطمه، فاطمه است» توصیفت کنم، اما دیدم در من توان وصف تو نیست. مگر می‌شود سیمرغی را بلبلی وصف نماید؟! خواستم بگویم شریعتی معلم ماست، استاد ماست، روشن‌فکر ماست، آزاده‌ی ماست، شریعتی شهید ماست؛ اما دیدم نمی‌توان تو را وصف کرد. زبان از توصیف عظمت تو قاصر است و کلام از بیان خضوعت عاجز مانده.

12 آذرماه 1312 میلاد یکی از نوابغ سیاسی_فرهنگی خود را شاهد بود. اما چه سود؟! چه سود که دوران تلاش‌های بی‌وقفه‌اش در دفاع از اسلام راستین و تشیع علی(ع) و عرضه‌ی آن به جهانیان، خیلی زود رو به زوال رفت و شمع وجود پُربارش به خاطر حسودان تنگ‌نظر و عده‌ای خائن و سیم‌پرستان گدا، روز به روز کم‌فروغ‌تر شد تا جایی که مرگ او را در کام خود بلعید؛ یا نه، شریعتی مرگ را در آغوش کشید!

او آسمانی بود، اهل زمین نبود تا در زمین ماندگار شود. زمین با این فراخی برای روح بزرگش تنگ بود! تنگ و تاریک! او طالب نور بود نه ظلمت؛ و معراجش به سوی نور در 29 خردادماه 1356 رقم خورد.

معلم بزرگوار، روشن‌فکر گرامی، استاد ارجمند، سالروز ولادتت را گرامی می‌داریم و هم‌چنین، 29 خرداد هر سال در غم از دست دادنت به سوگ می‌نشینیم؛ تا شاید از این کار ما نشان عشقی بیابی و روحت آسوده باشد که تلاش‌های صادقانه‌ات نتیجه داده و دست‌کم فراموشت نکرده‌ایم، که فراموشی مرگ دوم انسان‌هاست! چقدر خوفناک و تأسف‌برانگیز است که امسال سی‌وچهارمین سالروز شهادتت را در سکوت برگزار می‌کنیم. در سکوتی تلخ که گویای دوست ‌داشتنی شیرین بود! چقدر تلخ بودلحظه‌ای که خبر مرگ مشکوکت در لندن را شنیدیم و بعدها مشخص شد که به دست عوامل ساواک به شهادت رسیده‌ای و ما خوشحال و غمگین به پاس زحماتت رخت عزا بر تن کردیم! خوشحال از شهادتت که الحق لذتبخش است و غمگین از دیگر در میان ما نبودنت.

معلما! بزرگوارا! این تقلید کورکورانه از توصیفت را بر من ببخش، ببخش بر من این تقلب کودکانه و ناشیانه‌ را؛
ای استاد شهید، ای مدافع حقیقی اسلام راستیم، به راستی که رستگار شدی!
این‌ها همه هست و این همه «شریعتی» نیست؛ «شریعتی، شریعتی است...»!

» نویسنده: یاسمن کیانی‌فرد
» پیاده‌سازی: مدیریت وبلاگ «امپراتوری بزرگ هخامنشیان»
» مرتبط:

» قابل توجه خوانندگان گرامی: این وبلاگ آماده‌ی نشر مقالات و اخبار ناب شما در هر زمینه‌ای که به تاریخ و فرهنگ ایران‌زمین مرتبط است‌، می‌باشد. البته این نکته هم قابل ذکر است که صرفاً مطالبی بر روی وب قرار می‌گیرند که حاوی اهانت و افراطی‌گری و چه و چه (که خودتان بهتر می‌دانید) نباشند؛ در غیر این صورت، مدیریت وبلاگ شرمنده‌ی شما خوبان خواهد شد. با سپاس فراوان
» پل ارتباطی ما و شما:


برچسب‌ها: مناسبت، علی شریعتی 

| نویسنده: مهدیار بهشتیان | دسته: مناسبت | لینک ثابت | |  به اشتراک بگذار  |

» یکشنبه بیست و نهم خرداد 1390 ساعت 9:59

تو در نـــــمـــــاز عــــــشـــــق چه خواندی که سال‌هــاست
بــالای دار رفــتــی و ایــن شــحــنــه‌هــــــــــــــــــــای پــیــر
از مُـــــــــــــــــــــــــــــرده‌ات هــنــوز پــرهــیــز مــی‌کــنــنــد
نـام تـو را بـه رمـز رنـدان سـیـنـه‌چـاک نـیـشـــــــــــــــــــابـور
در لـحـظـه‌هــای مـــــــــســــــــتــــــــی و راســــــــتــــــــی
آهــســتــه زیــر لــب تــکــــــــــــــــــــــــــــــرار مــی‌کــنــنــد
نــــــــــــــــــام تــو را بــاد ســحــرگــهــان هــرجــا کــه بــرد
مَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــردی ز خـــاک رویـــیـــد
نــــــــامــــــــت هــــــــنــــــــوز ورد زبــــــــان‌هـــــــاســـــــت



» شاعر: دکتر محمدرضا شفیعی‌کدکنی
» مرتبط:


برچسب‌ها: مناسبت، علی شریعتی 

| نویسنده: مهدیار بهشتیان | دسته: مناسبت | لینک ثابت | |  به اشتراک بگذار  |

» شنبه بیست و نهم خرداد 1389 ساعت 13:12

خواستم همانند «فاطمه، فاطمه است»ات وصفت کنم دیدم مرا توان وصفت نیست، خواستم بگویم شریعتی معلم ما است، استاد ما است، روشن فکر ما است،... شریعتی شهید ما است، دیدم حتی به روش خودت هم نمی‌توانم وصفت کنم، اما همین قدر بگویم که روز تولدت(12 آذر 1312) روز شادی ما و روز شهادتت(29 خرداد 1356) روز عزای ما است، ما این دو روز را به عشقت در تقویم مشخص کرده‌ایم و به احترامت در زادروزت رخت سپید و در سالروز پروازت، رخت عزا بر تن می‌کنیم تا شاید بتوانیم قطره‌ای از اقیانوس بی‌کران علاقه‌مان به معلم شهیدمان را ادا کنیم، یا أیها الناس! سی و سه سال است که دیگر در بین ما نیست اما این قدر دوری‌اش برایمان غیر قابل باور است که هنوز باور نکرده‌ایم سی و سه سال است رفته است، انگار سی و سه ثانیه پیش خبر مرگ مشکوکش را که اول می‌گفتند حمله‌ی قلبی مسببش بوده و بعداً معلوم شد به دست عوامل ساواک به شهادت رسیده را شنیده‌ایم، دکتر! این تقلید کوکورانه‌ی ما را ببخش و حلالمان کن و این تقلب کودکانه‌مان را نادیده بگیر: «این‌ها همه هست و این همه شریعتی نیست، شریعتی، شریعتی است...».


برچسب‌ها: مناسبت، علی شریعتی 

| نویسنده: مهدیار بهشتیان | دسته: مناسبت | لینک ثابت | |  به اشتراک بگذار  |




» جايزه!
» چقدر فاشیست هستیم؟ / رضا مرادی‌غیاث‌آبادی
» نوروز 1391 خجسته باد
» پیشاپیش جشن ملی «چهارشنبه‌سوری» خجسته باد
» زنده باد اصغر فرهادی، زنده باد جدایی نادر از سیمین؛ زنده باد سینمای ایران
» اسفندگان یا اسپندارمذگان، جانشین ولنتاین برای ایرانیان
» بزرگ‌ترين سفره‌ی هفت‌سين در مجموعه‌ی جهانی بيستون پهن می‌شود
» ايالت «هيرکانيه» هخامنشيان در البرز شمالی، ميراث متروک
» حمله‌ی اوباش کمیته‌ی نجات پاسارگاد به زنده‌یاد رجبی + پيوست‌هاى تازه
» ایران رجبی را از دست داد

» فهرست مطالب