
صبح امروز، چهارمين نشست تخصصی موزهی ملی ايران به مناسبت برپايی نماشگاه منشور کورش با موضوع «کوروش در بابل» برگزار شد.
روزبه زرينکوب؛ استاديار دانشگاه تهران سخنران اين نشست به موضعگيری برخی از مورخان غربی اشاره کرد که به موضوع فتح بابل توسط کورش چونان يک واقعهی بیاهميت همانند ورود ساير فرمانروايان به هر شهر نگاه کردهاند.
نويسندهی کتاب «تاريخ ايران باستان» با اشاره به مطالعات هخامنشی برخی از مورخان و محققان معاصر غربی افزود: اين مورخان غربی با عباراتی تکراری و بیتوجه به استمرار فرهنگ ايران به بحث، پيرامون وقايع سياسی، نظامی و اجتماعی فتح بابل پرداخته و اينگونه رويهها را جزو اساسیترين آگاهیهای خود میشمارند.
وي ورود کورش به بابل را در 29 اکتبر برابر با هفتم آبانماه سال 530 پيش از ميلاد مسیح(ع) را عاملی برای فراهم شدن شرايط گسترش فرهنگ ايرانی در عرصهی تاريخ جهان عنوان کرد.
به گفتهی اين محقق تاريخ ايران باستان؛ «کارل ياسپرس»، يکی از متفکران آلمانی در سال 1949 طرحی ارائه کرد که بر اساس آن در بين سالهای 800 تا 200 پيش از ميلاد به عنوان «دورههای محوری تاريخ جهان»، مهمترين دگرگونیهای تاريخ بشر رخ داد به طوری که تا به امروز آثار آن پديدار و در جريان است.
زرينکوب ادامه داد: در دورهی محوری تاريخ جهان، شاهد ظهور افرادی چون؛ «کنفوسيوس» و «لائودسه» در چين، «اشعيا» در فلسطين، «بودا» در هند و «هراکليوس» و «افلاطون» در يونان و در مجموع نوعی خودآگاهی عمومی به معنای واقعی هستيم.
استاديار گروه تاريخ دانشگاه تهران اضافه کرد: در آن ايام، رويداد مهمی در مشرق زمين رخ داد و آن فتح بابل بهدست کورش بود که جهان را دچار يک دگرگونی اساسی و بابل را به مرکز ثقل جهان و فرهنگساز تمدن شرق تبديل کرد.
اين محقق تاريخی با بيان اينکه تا نيمهی هزارهی چهارم پيش از ميلاد مردم بينالنهرين دارای شهرهايی باشکوه و تمدنهايی نامدار بودند يادآور شد: کمی بيش از هفت دهه و پيش از ورود کورش به بابل امپراتوری آشوری بهدست طوايف مادی منکوب و به تاريخ پيوست.
وی ورود کورش به بابل و فتح اين سرزمين را عاملی برای وحدت فرهنگی سرزمين بينالنهرين و آغاز سرفصل تاريخ مشرقزمين و جهان عنوان کرد.
زرينکوب فتح بابل را تنها يک پيروزی سياسی و نظامی عنوان نکرد و گفت: پس از فتح بابل توسط کورش، سرزمين بينالنهرين به کانون اتصال تمدنهای کهن جهان و در حقيقت به دولت يکپارچهای تبديل شد و اين پيروزی به قدری مستحکم و عميق بود که تا سالها و قرنها پس از وقوع اين واقعه، اهميت سياسی اين سرزمين همچنان پابرجا ماند.
وی در توضيح اين مطلب افزود:در آن روزگار که حاکمان، خونريزی و اسارت مردمان را بر ديوارهای کاخهای خود به تصوير کشيده و آن را ابزاری مناسب برای تداوم فرمانروايی جابرانهی خود تلقی میکردند کورش با تکيه بر فرهنگی کهن، پيام همزيستی، مسالمت، مروت و مدارا را به جهانيان عرضه کرد.
عضو مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، فتح بابل را فرصتی مناسب برای حفظ و هدايت انديشهها و نيز ارتباط منطق و انديشهی معقول دانست و افزود: در دورهی محوری، ورود کورش به بابل، يکی از گاهوارههای کهن تمدن بشري، امکان جهانی شدن را فراهم کرد که اين جهانی شدن در عرصههای سياست، اقتصاد، فرهنگ و نظامی نمودي روشن يافت و جهان را وارد مرحلههای تازه کرد.
عضو هيأت دبيران فصلنامهی تاريخ ايران باستان؛ ورود کورش به بابل را وارد شدن جهان به عصری نو توصيف کرد و افزود: در حقيقت بيانيهی کورش در بابل، اعلام پايان عهد عتيق جهان باستان و آغاز عهد ديگري به نام «عهد کوروش» بود.
» منبع: خبرگزاری میراث آریا
برچسبها: خبر، کورش بزرگ، منشور حقوق بشر، روزبه زرینکوب






















