مسئول انجمن دوست‌داران ميراث فرهنگی باغملک گفت: با استناد به تاريخ مكتوب و نظر باستان‌شناسان براساس كشفيات و تحقيقات متعدد، به هيچ عنوان در هيچ دوره‌ای از تاريخ ايران باستان، موميايی كردن اجساد و حتی جسد كورش وجود نداشته است.

يونس شفيعی بيان كرد: هيچ‌گونه برگ تاريخی مبنی بر اين‌كه ايرانيان مردگان خود را به‌شكل موميايی دفن می‌كردند، وجود ندارد، زيرا ايرانيان مردمی يكتاپرست بودند. در دين زرتشت آب، خاک و آتش به‌عنوان سه عنصر مقدس شناخته می‌شوند. آب به‌خاطر روندگی، خاک به‌دليل رويش و آتش به‌دليل برطرف كردن تاريكی.

وی ادامه داد: علی سامی در كتاب «پاسارگاد و آرامگاه كورش» كه در سال 1333 چاپ كرد، می‌گويد هنگام كار در مقبره‌ی كورش، در سقف بالای بنا تعدادی اسكلت كشف شد كه گفته می‌شود، يكی از آن‌ها به كورش و ديگری احتمالاً به همسرش متعلق بوده است. به هيچ عنوان در ايران باستان معمول نبوده است كه اجساد در كف زمين و زير بنا مدفون شود، آن هم جسد پادشاه.

شفيعی توضيح داد: از زمان حاكميت كورش و حتی پيش از آن، در ميان مردم ايران باستان اعتقاد به دين زرتشت و يكتاپرستی رواج داشته و موميايی كردن مردگان در اين دين به‌دليل اعتقاد به جهان ابدی، جايگاهی نداشته است. موميايی كردن مردگان فقط به مصريان باستان متعلق است كه چند خدا داشتند و تقريبا 600 سال پيش از زرتشت به شكل‌های مختلف بت‌پرستی می‌كردند و اعتقادی به حيات آينده و روح نداشتند.

او با اشاره به اين‌كه دين اسلام در ايران به‌طور كامل رشد و نمو پيدا كرد، گفت: ايرانی‌ها به گواه تاريخ از مدت‌ها پيش از سلطنت كورش، به يكتاپرستی اعتقاد داشتند و مردگان هميشه در بالاترين سطح دفن می‌شدند تا به‌دليل عظمتی كه دارند، هميشه از بالای سر به آن نگاه كنند كه اين نشان‌دهنده‌ی قدرت و عظمت است. هم‌چنين زرتشتيان و مورخان بر اين عقيده‌اند كه اتاقک مقبره‌ی كورش محلی برای ورود مغ‌های زردشتی بوده و مقبره‌ی اصلی اين پادشاه در سقف بنا قرار گرفته است.

مسئول انجمن دوست‌داران ميراث فرهنگی باغملک اظهار كرد: در دوره‌های مختلف ايران، هيچ كاوشی نشان نداده است كه مردگان در كف ساختمان دفن می‌شدند. از نظر باستان‌شناسان و اساتيد دانشگاه، موضوع قرار گرفتن جسد كورش آن هم از نوع موميايی در زير مقبره‌ی او كاملاً رد شده است.

او هم‌چنين تأكيد كرد: در صورت جابه‌جا شدن بنای مقبره‌ی كورش با هدف كشف جسد او، اين بنای باستانی عظيم تخريب خواهد شد. هم‌چنين نگرانی ما اين است كه اگر اين اتفاق بيفتد و بنا تخريب شود، اين موضوع در آينده، مقدمه‌ای شود برای ساختمان‌های ديگری كه ارزش تاريخی دارند.

شفيعی افزود: شهرت جهانی ايران در زمينه‌ی تاريخ به‌خاطر كورش و منشور حقوق بشر او است. علامه طباطبايی نيز در كتاب خود به صراحت بيان می‌کند كه منظور از «ذوالقرنين» در قرآن، همان كورش است. بنابراين اگر اين مقبره خراب شود، ديگر مكان‌های تاريخی مهم به‌دنبال آن تخريب خواهند شد.

» منبع: خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)